110 jaar Crescendo

Terugkijkend op 110 jaar mogen wij ons gelukkig prijzen dat initiatiefnemer, de heer J.C.Groeneveld, de grondlegger is geweest voor onze huidige vereniging. Ook toen waren er verschillende noodlijdende verenigingen die hij bij elkaar bracht en zo één goed draaiende vereniging schiep. Geldgebrek en repetitieruimte vormden een probleem. Er waren nog geen beroepsmatig (conservatorium) opgeleide mensen en de eerste dirigent was dan ook het hoofd van de lagere school: de heer J.H.Drees.Opgeleid werden de muzikanten in de praktijk door leden van de vereniging die net iets langer met muziek bezig waren dan de nieuwkomers.

Uniformen waren er nog niet. Men droeg gewoon een pet en bretels. Verder was het gewoonte om met een boerenkar door Krimpen aan de Lek te trekken, voornamelijk over de dijk, want er waren nog niet veel straten. Concerten werden veelal buiten gegeven, zoals in de tuin van Schippers, bij slecht weer in de zaal. Heel lang is het gewoonte geweest om op 2e paasdag een mars door het dorp te houden. Het bracht veel gezelligheid in Krimpen aan de Lek en ieder kon genieten van de muziek.

Tijdens een uitvoering werd niet alleen muziek gemaakt, maar ook voordrachten en toneelstukjes opgevoerd en er was bal na. Men sprak al van een groot succes als er zo'n tachtig betalende bezoekers waren, maar het dorp had dan ook veel minder inwoners dan nu het geval is.

Na het overlijden van de heer Drees wordt in 1919 de heer Horsman de nieuwe dirigent. Hij zal een opleiding volgen tot toonkunstenaar. In de 20-er jaren leidt dat tot veel uitvoeringen en concoursen, waarbij de fanfare hoge ogen gooit. Wellicht was dat aanleiding om in 1925 te praten over de mogelijkheid om een muziektent te plaatsen. Veel geld is er niet, maar met een renteloze lening door de burgemeester kan in 1928 het eerste concert worden gegeven in deze muziektent. Ook de vaandels zijn aan vernieuwing toe en bij het 30-jarig bestaan kunnen de nieuwe vaandels worden getoond.

Het zijn inmiddels donkere tijden met veel werkloosheid, maar de muziek blijft vreugde brengen met marsen, fakkeloptochten en serenades.Dan breekt de Tweede Wereldoorlog aan. De repetities liggen enkele weken stil. Er mag van de bezetter niet meer gemarcheerd worden en het jubileumfeest kan geen doorgang vinden. Toch worden er in de muziektent nog concerten gegeven en de publieke belangstelling is groot. In 1944 worden de repetities opgeschort. Na vijf donkere jaren worden deze in juni 1946 weer hervat. Het instrumentarium is aan vervanging toe, maar hoe krijg je zo gauw 4000,- gulden bij elkaar? Met veel inzet kan de vereniging bij het 50-jarig bestaan een geheel nieuw instrumentarium presenteren. Men beschikte inmiddels al over uniformen, maar voor ieder was er nu ook een mooie pet. Aan concoursen wordt met veel succes weer deelgenomen.

De emancipatie leidt ertoe, dat nu ook vrouwen in het orkest worden toegelaten, mits zij aan de muzikale eisen kunnen voldoen.

Geldtekort blijft een belangrijke rol spelen, zodat het noodzakelijk is allerlei acties te organiseren, zoals de Anjercollecte, oud papier inzamelen, jaarlijkse bazaar met schiettent en Rad van Avontuur, poppen in sprookjeskleding en een contributieverhoging naar 40 cent per week.

Er wordt een blokfluitgroep opgericht en al spoedig wordt het Esvekagebouw als nieuwe repetitieruimte betrokken.

Bij het feestelijke 75-jarig jubileum wordt het korps in fraaie nieuwe uniformen gestoken. Het bestuur vindt het nu ook tijd worden om een majorettenpeloton op te richten, en met succes: 62 aanmeldingen. Helaas is het van korte duur, want na 5 jaar resteren nog 14 leden. Ook in de fanfare vermindert de belangstelling en als in 1985 nog slechts 24 leden over zijn, wordt besloten om de fanfare om te zetten naar een harmonie, met daarnaast een drumfanfare. Onder leiding van Jan Jansen wordt op 7 maart 1986 de eerste uitvoering gegeven. Op dat moment hebben zich al meer dan 50 nieuwe leden aangemeld.

In de jaren die volgen worden de opleidingen in eigen beheer genomen en zo ontstaat de muziekschool met AMV-onderwijs als basis en instrumentaal onderwijs door bevoegde leraren of muziekleraren in opleiding.

De drumfanfare blijft onder leiding van tambour-maître Carl de Heus het gezicht op straat en het SBO geeft concerten in de sporthal. Bij het leerlingenorkest worden de eerste stappen gezet in het oefenen van het samenspel, om vervolgens door te stromen naar het jeugdorkest.

In 1995 wordt de eerste CD gepresenteerd en telt het orkest circa 65 leden, de drumfanfare circa 40 leden en leerlingen bij AMV en instrumentaal onderwijs circa 100 leden.

Een tweede CD wordt gepresenteerd bij het 100-jarig bestaan, waarbij Jan Jansen tevens afscheid neemt en de dirigeerstok overdraagt aan Pierre Volders.

Jeugdorkest en drumfanfare hebben al met veel succes deelgenomen aan festivals en concoursen. Bij het SBO worden nu de eerste stappen gezet naar deelname aan een concours, hetgeen in 2007 een feit is. Met een prachtige beoordeling wordt het orkest in de hoogste divisie geplaatst.

Als Pierre Volders door zijn drukke werkzaamheden bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest zijn werk voor Crescendo moet beëindigen, vindt het bestuur een waardige opvolger in de persoon van Frank Adams.

Nel Faro - november 2009