De Armenian dances, opgedragen aan Harry Begian en de Michigan State University Band, is een symfonische rapsodie bestaande uit acht Armenische dansen, origineel geschreven door Gomidas Vertabed, verdeeld in twee suites: Part I telt 5 dansen, Part II drie. Hoewel Alfred Reed de dansen bewerkt heeft voor een blaasorkest (met solo's voor hobo, saxofoon, trompet en hoorn, maar ook de klarinettisten moeten niet vies zijn van wat vingervlugheid!) heeft hij getracht zoveel mogelijk de sfeer van de originele volksmuziek te behouden.
De vijf volksliederen in deel 1 hebben de namen Tzirani Tzat (de abrikozenboom), Gavoki Yerk (het lied van de patrijs), Hoy Nozam, Alagyaz en Gna gna (ga, ga). Deel 2 bestaat uit Hov Arek (het gebed van de boer), Khoomar (trouwdans) en Lorva Horovel (liederen van Lori). Deel 1 is in 1972 voltooid, deel 2 in 1975.