Vlak voor de Eerste Wereldoorlog begon Holst zich intensief met de astrologie bezig te houden. Hij was gefascineerd door de enorme afstanden in het heelal, door de symbolische betekenis van de planeten en door de invloed daarvan op de mens. Hieruit ontstond het idee om een orkestsuite te componeren waarin het karakter dat aan elke planeet wordt toegekend, in klanken wordt weergegeven. De suite The Planets heeft zeven delen die elk op één van de toen bekende planeten zijn geïnspireerd (Pluto, ontdekt in 1930, ontbreekt, evenals de Aarde).
In Mars, The Bringer of War, schetst Holst de duistere krachten van het geweld. Engeland stond in 1914, toen Holst dit eerste deel van de suite voltooide, aan de vooravond van een verschrikkelijke oorlog. De oorlog was nog geen feit maar de dreiging ervan heeft Holst weergegeven. Het deel opent met een stampend ritme waarmee hij 'de stupiditeit van de oorlog' wilde aangeven. Het meest opvallende hierbij is dat de mars niet in een vierkwarts- maar in een vijfkwartsmaat is gezet. Er kan onmogelijk op gelopen worden. De muziek verklankt wel de oorlog maar niet de bijbehorende soldatenmars.
Een zeer groot contrast met Mars vormt Venus, The Bringer of Peace. Venus, de vredelievende, de godin van de liefde brengt ons naar een totaal andere wereld, de wereld van de volmaakte vrede. Hierbij schetst Holst zeer ingenieus de grote afstand die ons 20ste-eeuwse mensen scheidt van deze ideale vrede.
Mercurius, The Winged Messenger, de gevleugelde boodschapper, is één en al snelheid. Holst beeldt de bode van de goden uit in een scherzo waarin lichtvoetigheid centraal staat en de blazers elkaar hun snelle figuren doorgeven als in een estafette.
Jupiter, The Bringer of Jollity is één en al vreugde en vrolijkheid. Holst betitelde hem als "een gezellige dikkerd" die van deze wereld geniet.
Het vijfde deel, Saturn, Bringer of Old Age, beeldt het onafwendbare proces van het ouder worden uit. Ouderdom en vergrijzing, eenzaamheid en angsten belagen de oude mens. Na protest tegen het onvermijdelijke volgt de berusting: de leeftijd brengt ook zegeningen met zich mee, waarmee de muziek terugblikt op Venus, die volmaakte vrede bracht.
Uranus, The Magician, de kosmische tovenaar, tracht de wereld en de duistere krachten te bezweren, maar tevergeefs. Ondanks herhalingen van de bezweringsformule blijft de wereld een chaos.
Neptune, The Mystic is geheimzinnig en ondoorgrondbaar. Een haast onaards vrouwenkoor en mystieke klanken doen de tijd voortgaan en laten het leven wegebben. Met deze eindeloosheid besluit Holst deze fantastische compositie.