Miss Saigon is de derde en nieuwste musical geschreven door Claude-Michel Schönberg en Alain Boublil. De musical vertelt over de onmogelijke liefde tussen een Vietnamees meisje en een Amerikaanse soldaat ten tijde van de Vietnam-oorlog.
De musical is gebaseerd op de opera Madame Butterfly van Puccini, maar dan in een modern jasje gestoken. Net als bij Puccini zijn ook in de muziek van Schönberg oosterse invloeden te bespeuren, die het contrast tussen beide zeer verschillende culturen (Amerika tegenover Vietnam) versterken.
Schönberg beschouwt zichzelf als een 'popsongschrijver met een grote liefde voor Italiaanse opera'. Dit is terug te vinden in de muziek: veel liederen zijn opera-achtig van aard. Johan de Meij heeft voornamelijk deze stukken uit de musical samengenomen en het geheel bewerkt tot wat het nu is.
[Overture] Het is april 1975, de laatste weken van de Vietnam-oorlog. We bevinden ons in nachtclub 'Dreamland', eigendom van de 'Regelaar'. Het zeventienjarige Vietnamese meisje Kim maakt haar debuut in deze nachtclub. Chris, een Amerikaanse soldaat die door zijn vriend John naar de club toegenomen is, wordt op slag verliefd op haar. John heeft een gulle bui en trakteert Chris op een nacht samen met Kim.
Kim, die net als alle meisjes in de club stil hoopt op een Amerikaan die met haar wil trouwen om haar zo een zorgeloos leven in het westen te garanderen [The movie in my mind], is zielsblij als Chris haar ten huwelijk vraagt. Vlak na de huwelijksnacht echter wordt de situatie in Saigon nijpend. Chris verlaat de stad met de laatste helikopter en moet Kim in Saigon achterlaten, niet wetend dat zij zwanger is van hem.
Het is drie jaar later, april 1978. Aanhangers van het communisme vieren de overwinning van Noord-Vietnam [The morning of the dragon].
Kim wordt geconfronteerd met officier Thuy, de man aan wie ze op dertienjarige leeftijd als echtgenote is beloofd. Nu, zeven jaar later, komt hij dit recht opeisen. Kim weigert echter zijn vrouw te worden, en laat hem haar zoon Tam zien. Thuy wordt razend en probeert Tam, een 'bastaard-kind', te doden. Kim laat het echter niet zo ver komen en schiet Thuy dood. Omdat ze na deze gebeurtenis niet meer in het land kan blijven, vlucht ze samen met de Regelaar en vele andere bootvluchtelingen naar Bangkok.
Intussen heeft Chris na een jaar met moeite het normale leven weer opgepakt en is getrouwd met Ellen. Hij kan Kim echter niet uit zijn hoofd zetten, en heeft regelmatig nachtmerries over het gebeurde, waarvan zijn vrouw flarden opvangt en begrijpt wat er aan de hand is. Ook Kim, aan de andere kant van de wereld, moet nog altijd aan Chris denken [I still believe].
Toevallig moet John een dossier van Saigon behandelen, en komt op deze manier Kim weer op het spoor. Hij vertelt Chris wat hij weet en samen met Ellen gaan ze naar Thailand om Kim en zijn kind te zien.
Als John Kim vertelt dat Chris met hem meegekomen is [Please], reageert ze zo blij, dat John niet durft te vertellen dat Chris inmiddels met Ellen getrouwd is.
De regelaar echter wil zo snel mogelijk een visum hebben om het land te verlaten, en denkt daarbij hulp te kunnen krijgen van Chris en Kim. Hij brengt Kim naar de hotelkamer van Chris, niet wetend dat Ellen daar ook is. Na Ellens verhaal loopt Kim huilend de kamer uit, kwaad over het onrecht dat haar is aangedaan. Even later berooft ze zich op dramatische wijze van het leven.