In herinnering: Eveline van der Poort (1967- 2025)
Eveline werd op 18 mei 1987 lid van Muziekvereniging Crescendo, in een roerige periode waarin Jan Jansen net aan het roer stond en met nieuwe energie muzikanten wist te verbinden. Zo ook Eveline, zo kwamen we onlangs achter toen we samen herinneringen aan de vereniging ophaalden. Negentien jaar oud, op de eerste rij, klarinet spelend – en daarmee bijdragend aan een groeiend Crescendo.
Wij herinneren Eveline als loyaal en trouw. Een stabiele factor, iemand die ging voor de muziek. Op welke rij ze zat, maakte haar niet uit; samen muziek maken was wat voor haar telde. Haar betrokkenheid bleek uit het ver buiten haar comfort zone stappen om speculaaspoppen te verkopen. Daar hebben we laatst nog hartelijk om gelachen. Repetitieweekenden sloeg ze daarentegen liever over: wel aanwezig op zaterdag, maar al die poespas eromheen hoefde voor haar niet. Toch gaf Eveline later aan dat ze juist van de speculaaspoppen actie enorm had genoten en het uiteindelijk een prima activiteit vond.
Stil, observerend en muzikaal – zo hebben wij ruim 38 jaar mogen genieten van haar trouwe lidmaatschap. De laatste twee jaar veranderde haar relatie met de vereniging. Door haar ziekte wist zij ons tot het allerlaatst betrokken te houden. Eveline bleef de verbinding zoeken door haar openheid en transparantie over het verloop van haar ziekte en haar welbevinden, die zij bleef delen met de klarinetsectie. Zo was zij vaak niet fysiek maar wel in gedachten aanwezig op de repetitieavonden. De regelmatige bezoekjes van leden bij haar thuis en de vele kaarten hebben haar goed gedaan. Gezellig, gelachen zijn de kernwoorden als mensen terugblikken op die bezoeken. Door haar verbondenheid en openheid heeft Eveline bijgedragen aan een hechte klarinetsectie. In de vroege kerstochtend is Eveline in alle rust naar het licht gegaan.
Met haar stille kracht, doorzettingsvermogen en haar vermogen om in contact en verbondenheid te blijven, liet zij zien wat in het leven werkelijk waardevol is: geniet van elkaar, van ieder moment, koester hoop, blijf lachen en waardeer het kleine – hoe klein dan ook.
Eveline, dank voor je bijdrage aan een nog steeds bloeiende vereniging en voor de wijze levenslessen die je ons hebt gegeven. Je hebt mogen loslaten en bent naar het licht gegaan. In onze herinnering blijf je ons nabij.
